Rolnictwo wraz z gospodarką żywnościową jest podstawową dziedziną gospodarki powiatu. Tereny użytkowane rolniczo stanowią 76.097 ha użytków rolnych tj. ok.72 % ogólnej powierzchni powiatu.
Grunty najlepsze jakościowo zaliczane do II i III klasy bonitacyjnej zajmują ok.33 % użytków rolnych, średnie kl. IV - ok.35%. Grunty słabe jakościowo kl. V i VI stanowią 32 % użytków rolnych. W strukturze władania użytków rolnych dominuje sektor prywatny.
W powiecie ciechanowskim wg danych statystycznych ze spisu rolnego przeprowadzonego w 2002 roku liczba gospodarstw rolnych ogółem wynosi: 7461, w tym:
- liczba gospodarstw do 1 ha - 1709
- liczba gospodarstw powyżej 1 ha - 5752
w tym o powierzchni:
- 1 – 2 ha - 648
- 2 – 3 ha - 365
- 3 – 4 ha - 271
- 4 – 5 ha - 313
- 5 – 7 ha - 623
- 7 – 10 ha - 782
- 10– 15ha -1102
- pow.15 ha -1648
Faktyczną działalność rolniczą prowadzi 6.471 gospodarstw. W pozostałych gospodarstwach właściciele nie prowadzą działalności rolniczej. Struktura obszarowa gospodarstw jest zróżnicowana. Coraz więcej powstaje gospodarstw dużych obszarowo. Średnia wielkość gospodarstwa indywidualnego wynosi ok.11,3 ha.
Teren powiatu znajduje się na obszarze Zielonych Płuc Polski, co jednocześnie określa kierunek jego rozwoju poprzez wdrażanie zasad ekorozwoju, do których zalicza się wprowadzenie proekologicznych zasad gospodarowania zasobami przyrodniczymi, aktywizację gospodarki poprzez wszechstronne i racjonalne wykorzystanie zasobów i walorów przyrodniczych oraz wzrost poziomu cywilizacyjnego. Na drodze prawidłowego rozwoju rolnictwa i obszarów wiejskich powiatu ciechanowskiego stoi jednak kilka barier do których można zaliczyć:
- zatrudnienie w rolnictwie - duży odsetek ukrytego bezrobocia;
- słabe zdolności inwestycyjne w gospodarstwach - znaczna część indywidualnych gospodarstw rolnych prowadzi działalność wyłącznie głównie dla zaspokojenia potrzeb konsumpcyjnych związanych z tym gospodarstwem;
- duży udział gospodarstw mniejszych obszarowo tj. do 5 ha;
- słabe zdolności akumulacyjne, inwestycyjne i adaptacyjne sektora rolno-spożywczego - wskazują na konieczność wspierania rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw z tego zakresu;
- słaby poziom wykształcenia ludności wiejskiej;
- duży udział mniejszych gospodarstw rolnych utrudnia wykorzystanie nowoczesnego sprzętu rolniczego brak zespołowego użytkowania maszyn rolniczych;
- słabe nadal powiązania pomiędzy producentami rolnymi a zakładami przetwórstwa;
- niewystarczający poziom infrastruktury technicznej, społecznej i kulturowej.
Przestrzenne rozmieszczenie wiodących kierunków produkcji rolnej wynikające z uwarunkowań przyrodniczych, zainwestowania rolniczego, struktury obszarowej gospodarstw i zasobów siły roboczej stwarzają możliwości:
- rozwoju produkcji zbóż konsumpcyjnych i paszowych;
- uprawy roślin przemysłowych szczególnie w gminach: Opinogóra,Gołymin, Grudusk;
- rozwoju chowu i hodowli bydła oraz trzody chlewnej.
